Dagboek van een tiener, met de mijmeringen van een vrouw

Tijdens een opruimstorm kwam ik mijn oude gedichten tegen. Tienergedichten, die voor mij een uitlaatklep waren. Na alle gedichten herlezen te hebben, maakte ik een selectie die ik graag wilde houden. De rest heb ik verscheurd en ligt ondertussen op de oud-papier-vuilnisbelt.
Het waren er niet veel, maar de gedichten die ik hield wilde ik graag bundelen. Ik begon aan het binnenwerk en had ideeën voor de cover. Tijdens het herschrijven van de gedichten bedacht ik mij dat ik nog wel meer gedichten had -met hetzelfde thema- die ik erbij kon bundelen. Deze gedichten waren echter van 2017/2018. Zo werd de titel Dagboek van een tiener verlengd met met de mijmeringen van een vrouw. 

De tekeningen op de voorkant heb ik zelf gemaakt met Adobe Illustrator. Een kleine cactus voor het kleine meisje dat ik toen was, en nu nog in me heb. De grote cactus voor de volwassen vrouw en het kleine meisje dat te snel groot moest worden. De stekels voor mijn frustratie, boosheid, somberheid, mijn grens, mijn bescherming.

Vandaag kreeg ik mijn bundel thuisgestuurd. 😍 Het is een boekje om te koesteren. Ik ben blij met het resultaat, al zal ik het boekje niet gauw met een lach op mijn gezicht doorlezen. Daar was het ook niet voor bedoeld.

 

img_0722

Laatste foto is een gedicht dat ik als tiener schreef, een paar weken geleden is-ie herschreven.

Advertenties

Dat geloof je niet

Vorig jaar heb ik samen met Marianne Luinstra een project opgezet. We wilden een bundel samenstellen van korte fantasy/surrealistische verhalen met maximaal vijftien schrijvers. Met het uiteindelijke doel met het manuscript naar Boekscout te gaan en te duimen dat ze dit wilden uitgeven. En raad eens – je raad het al – we hebben een contract!
Vorig jaar september zijn alle verhalen ingeleverd en naar onze persoonlijke eindredacteur gegaan (Lennie de Man van Perfect Verwoord). Zij heeft hard gewerkt om van alle vijftien losse verhalen één geheel te maken en is voor ons allemaal naar Soest afgereisd voor een eerste indruk met de Boekscout. Het manuscript was intussen al geaccepteerd en Lennie (en Misha van Merkom) kwamen met de volgende feedback thuis:

Inhoudelijk over ons manuscript
Vijftien compleet verschillende verhalen. Ze namen ons mee in mooie avonturen. Het ene verhaal ontroerend, het andere zou zo maar eens echt kunnen gebeuren. Andere verhalen brachten ons in andere werelden, maar allemaal zijn ze heerlijk om te lezen. Juist doordat ze in verschillende stijlen zijn geschreven, brengt ieder verhaal iets nieuws, verrassends en unieks. Stuk voor stuk zijn ze een genot om te lezen.

img_0325


Nu in de winkel van  Boekscout.

Maandenlang hard gewerkt en eindelijk kunnen we onszelf auteur noemen, vanaf vandaag is ons boek te koop bij Boekscout.

Het bevat 14 zeer uiteenlopende verhalen van 15 schrijvers, allemaal met als overkoepelend thema: fantasy/surrealisme. De verhalen bevatten tussen de 1500-3000 woorden.

Lees; lach; huil; zwijmel; schrik; walg; zweef; grinnik; schreeuw; dans; het kan allemaal. Ontdek jij het ook?


Lees hier het artikel dat Schrijven Online over de bundel publiceerde.

Katliker skar (Katlijker schar)

Vanochtend gingen mem en ik naar het Friese Ketliker skar. Het bos. De heide. Heerlijk wandelen, voordat we naar De Krater in Ter Idzard gingen. Van mijn broer heb ik afgelopen zondag zijn oude camera gekregen, die nam ik mee om wat uit te proberen. Niet alle foto’s zijn goed gelukt, maar toch zijn er een paar leuke bij! En een paar speciale. ❤

SONY DSC
Nieuw leven ❤

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC
Schotse Hooglanders!
DSC00038.JPG
Zo bijzonder die paddenstoelen op de boomstam. Het was net alsof ze versteend waren.
DSC00047.JPG
De heide gefotografeerd vanaf het mindervalide-pad. Ik vond de lucht zo mooi.
DSC00052.JPG
Deze heide heb ik ook in een rieten mand in mijn achtertuin staan.

DSC00053.JPG

DSC00054.JPG
‘Wat is dat voor rotzooi?’ zei ik tegen mijn moeder. Het blijkt een soort insecten/vogelhotel te zijn. De stenen zijn heel slim opgebouwd en er leven in de zomer een hele lijst aan beesten in.
DSC00057.JPG
Toen we in de auto zaten, bleken we alleen teleurgesteld dat we geen hertjes hadden gezien. We reden het bos uit en aan de rechterkant in het weiland: HERTJES! Goed inzoomen. 🙂

 

 

Vernielzucht

Soms vraag ik mij af,
wie nu de beesten op aarde zijn.
Hoe wij onze wereld behandelen,
doet mijn hart pijn.
Laat het samenknijpen van boosheid en verdriet,
want zelfs al geloof ik niet in God,
dat ‘De Schepper’ dit bedoelde …
Nee, dat geloof ik niet.

Het mogen leven op deze aarde,
is een geschenk gegeven door de natuur.
Het is een wonder om de wereld echt te zien
en niet te leven achter een muur
van superioriteit, van wij gebruiken, nemen en vervuilen.
Ik als mens draag hier ook aan bij,
maar soms kan ik wel huilen.

Wat vernielen wij toch met elkaar
en alleen omdat wij beter zijn?
Intelligenter?
Of gewoon omdat het kan …
Waar is de harmonie gebleven,
waarin wij leefden met en van het land.

Is er nog een weg terug?
Of zijn we te verwend.
Gewend aan een leven met alle gemakken.
Verslaafd aan de tegenwoordige tijd.
Want hoeveel tijd gaat het nog kosten,
voordat de aarde is uitgeput.
En wij, alle mensen, te maken krijgen
met Moeder Natuur’s grote geschut.

Zo nu en dan geeft ze een waarschuwing,
alles voor haar zelfbehoud.
Ik hoop dat wij haar nooit helemaal leren bestrijden,
zodat zij ons heel misschien,
uiteindelijk kan bevrijden.

Natuurmuseum Fryslân -SPOILERS!

‘Een mooie ervaring voor jong en oud,’ zo stond op de website van het museum. Veel wel ingericht op kinderen, maar het leek zo leuk: wij waagden het erop!

Het werd een geweldig leuke, mooie, grappige en verrassende middag met mem. ♥️Het museum heeft zijn plek gevonden in het oude weeshuis van de stad Leeuwarden.

Op 4 november 1994 spoelde op Ameland een vijftien meter lange potvis aan, het skelet werd hier tentoongesteld.

Maar er werden ook skeletten van tuimelaars, bruinvissen, een narwal en opgezette zeehonden tentoongesteld.

Hierna kwamen we bij het reiskabinet van kapitein Severein, vol met dieren en objecten die hij op zijn verschillende reizen heeft verzameld en meegenomen naar Fryslân. En ik waande me ook even op een van zijn reizen …

Van het reizen rolden we in Verwonderland. Een tentoonstelling waar je van de eerste prijswinnaars onder de dieren … – zoals deze kleine kikker die, zover wij weten, het giftigste diertje op aarde is – in de drollententoonstelling komt, omdat poep (en vooral wat er in zit) zoveel verteld over een dier.

En vanuit daar zie je bijzondere albino’s en andere witte dieren. Wat ik zo bijzonder vond is dat sommige dieren alleen ’s winters wit zijn. Zij passen zich dus simpelweg aan aan hun omgeving; pure camouflage!

En na de witte mollen, sneeuwhazen en knobbelzwanen, zit je middenin de eieren en kuikens. Zo schattig …

De zaal erna stond een prachtige pauw.

En er werd verteld over zaden en hun verspreiders …

Op die eerste verdieping hadden we zo ontzettend veel gezien. Een aantal prachtige tentoonstellingen die de €9 p.p. zeker waard is!

Een verdieping hoger was de Darwinzolder. Hier zijn we sneller doorheen gelopen. Dit was ook weer veel te zien, maar het was er erg donker en eerlijk is eerlijk: wij vonden de eerste verdieping mooier, leuker en interessanter!

We hebben vandaag veel geleerd en het meer dan we hadden verwacht naar ons zin gehad.

De afsluiter bij Bakkerij Bart was ook een succes!

PS: Zowel mijn moeder als ikzelf zijn nooit een fan geweest van opgezette dieren. En laten we voorop stellen dat opgezette dieren alleen als gewin (dus een trofee, een dier dat is vermoord om als prestige te dienen of ‘gewoon omdat het kan’) absoluut niet onze bewondering genieten. De dieren in dit museum zijn hoop ik -en denk ik- dood & opgezet omdat zij ziek waren of ergens anders aan leden.

De dieren in het reiskabinet zijn lang geleden uit de verre landen naar Nederland gehaald. Het maakt het niet goed, maar soms moet je het ook in de juiste tijdgeest zetten. De dieren zijn al dood en hierheen gehaald. Moeten ze weggedaan worden, mogen we ze bewonderen?

Wat ons beiden verbaasde was toch onze bewondering voor iets waar wij normaal helemaal niet van houden! Het was echter prachtig om te zien. Het meeste dan, want toen we een opgezette huiskat tegenkwamen kregen we de kriebels …