Natuurmuseum Fryslân -SPOILERS!

‘Een mooie ervaring voor jong en oud,’ zo stond op de website van het museum. Veel wel ingericht op kinderen, maar het leek zo leuk: wij waagden het erop!

Het werd een geweldig leuke, mooie, grappige en verrassende middag met mem. ♥️Het museum heeft zijn plek gevonden in het oude weeshuis van de stad Leeuwarden.

Op 4 november 1994 spoelde op Ameland een vijftien meter lange potvis aan, het skelet werd hier tentoongesteld.

Maar er werden ook skeletten van tuimelaars, bruinvissen, een narwal en opgezette zeehonden tentoongesteld.

Hierna kwamen we bij het reiskabinet van kapitein Severein, vol met dieren en objecten die hij op zijn verschillende reizen heeft verzameld en meegenomen naar Fryslân. En ik waande me ook even op een van zijn reizen …

Van het reizen rolden we in Verwonderland. Een tentoonstelling waar je van de eerste prijswinnaars onder de dieren … – zoals deze kleine kikker die, zover wij weten, het giftigste diertje op aarde is – in de drollententoonstelling komt, omdat poep (en vooral wat er in zit) zoveel verteld over een dier.

En vanuit daar zie je bijzondere albino’s en andere witte dieren. Wat ik zo bijzonder vond is dat sommige dieren alleen ’s winters wit zijn. Zij passen zich dus simpelweg aan aan hun omgeving; pure camouflage!

En na de witte mollen, sneeuwhazen en knobbelzwanen, zit je middenin de eieren en kuikens. Zo schattig …

De zaal erna stond een prachtige pauw.

En er werd verteld over zaden en hun verspreiders …

Op die eerste verdieping hadden we zo ontzettend veel gezien. Een aantal prachtige tentoonstellingen die de €9 p.p. zeker waard is!

Een verdieping hoger was de Darwinzolder. Hier zijn we sneller doorheen gelopen. Dit was ook weer veel te zien, maar het was er erg donker en eerlijk is eerlijk: wij vonden de eerste verdieping mooier, leuker en interessanter!

We hebben vandaag veel geleerd en het meer dan we hadden verwacht naar ons zin gehad.

De afsluiter bij Bakkerij Bart was ook een succes!

PS: Zowel mijn moeder als ikzelf zijn nooit een fan geweest van opgezette dieren. En laten we voorop stellen dat opgezette dieren alleen als gewin (dus een trofee, een dier dat is vermoord om als prestige te dienen of ‘gewoon omdat het kan’) absoluut niet onze bewondering genieten. De dieren in dit museum zijn hoop ik -en denk ik- dood & opgezet omdat zij ziek waren of ergens anders aan leden.

De dieren in het reiskabinet zijn lang geleden uit de verre landen naar Nederland gehaald. Het maakt het niet goed, maar soms moet je het ook in de juiste tijdgeest zetten. De dieren zijn al dood en hierheen gehaald. Moeten ze weggedaan worden, mogen we ze bewonderen?

Wat ons beiden verbaasde was toch onze bewondering voor iets waar wij normaal helemaal niet van houden! Het was echter prachtig om te zien. Het meeste dan, want toen we een opgezette huiskat tegenkwamen kregen we de kriebels …

Advertenties

Dans van het leven #MicroHart

Met ‘Dans van het leven’ heb ik een publicatie in een Sweek-bundel gewonnen!

img_7019


DANS VAN HET LEVEN

Ze sleept de stoel van pa naar het midden van de woonkamer. Het oude leer kraakt als ze gaat zitten; het doet haar een beetje denken aan het geluid dat de platenspeler maakt als je de naald erop zet.
Met haar hoofd tegen de leuning en haar ogen gesloten, geniet ze van de zachte tonen die het apparaat speelt. Jazz, daar ging ma’s hart altijd sneller van kloppen.
Als in een film ziet ze pa het midden van de woonkamer ontruimen, waarna hij ma in zijn armen neemt en met haar door de kamer zwiert. Op het nippertje ontwijken ze de eettafel. Een van oma’s kristallen konijntjes valt kapot, maar ze hebben slechts aandacht voor elkaar.
Als de muziek stopt overvalt haar een andere herinnering.
Pa staat in het midden van de woonkamer. Ma’s lievelingsmuziek speelt zacht en alle meubels staan aan de kant geschoven. Met ogen vol verdriet, maar zonder tranen, kijkt pa naar ma. Ze heeft de jurk aan die tijdens het dansen zo mooi met haar meebewoog.

Dagboek van een schrijfster

JONGENS MIJN BOEK IS BINNEN!!!!!!!!! 😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍

Kon wel huilen toen ik ‘m doorbladerde. Hij is helemaal geweldig. Het is helemaal geweldig. Dit is echt aan te raden!


In 2017 schreef ik zóveel, dat ik graag een boek uit wilde geven. Niet voor iedereen, maar gewoon voor mijzelf. Om mijn prestatie tastbaar te maken, iets om trots op te zijn en te blijven.

In januari ging ik hard aan de slag om de cover en het binnenwerk aan te leveren bij Pumbo en zij presenteerden mij dit boek. Ik ben er ontzettend blij mee.

Ik zeg toch …

Ik zeg toch, dat alles goed gaat
dat mijn wereld
niet op z’n kop staat, mijn gedachten me niet
in de weg staan en ik sterk sta
Ik sta sterk

Ik zeg toch …
maar iedereen ziet
dat het niet waar is, maar niemand
zegt er wat van
ik sta sterk

Dit gedicht is geschreven naar aanleiding van een wekelijkse schrijfopdracht van Schrijven Online. De opdracht was deze zin, uit het gedicht Strand van Ted van Lieshout, te verwerken in het gedicht: 'iedereen ziet dat het niet waar is, maar niemand zegt er wat van'.