Madurodam en Scheveningen Boulevard (spoilers!)

Wij waanden ons eventjes op Curaçao.

Aan het begin van de reis stond een fotograaf vrijblijvend foto’s te maken. Hij was zo mooi dat we ‘m hebben gekocht.

‘Wat is dat nou?’ We zochten al op het internet, want waarom gaat het luchtalarm af… Tsja, en toen werd het duidelijk.

Elk raampje van deze kathedraal had glas-in-lood.

Overal reden treinen. Goederentreinen, NS treinen, sneltreinen.

Een paar jaar geleden ben ik naar het echte Muiderslot geweest.

Voor €1 liet ik deze klompjes maken bij de klompenfabriek. Het werd met een vrachtwagen bij mij gebracht. Totdat-ie niet stopte en mijn broer over het hekje klom om mijn klompjes te veroveren.

Er zit echt geen gang in, maar het was wel leuk.

Twee jaar geleden stond ik zelf bij dit Tweede Wereldoorlog monument. Bijzonder om het hier terug te zien in miniatuur.

Het is net echt hé… [bloemenveiling]


En toen was het één uur en reden we door naar Scheveningen Boulevard, waar we heerlijk aten en nog wat rondliepen.

Het waaide ongelooflijk hard!

Op weg naar huis viel ik als een baby in slaap. Een fijn einde van de dag. 🚦

Advertenties

Eindhoven, 19 september 1944

Ze renden. Anderen strompelden langs haar, over haar heen. Het gegil op straat, de ontploffingen, overstemden haar gebroken schreeuw.
Haar jurk scheurde. Haar lijf scheurde, maar door al het bloed was niets meer te zien.

Het luchtalarm kwam niet. Rookwalmen verduisterden de schemering, ze gaven de slingers van de dag ervoor een grimmig aanzien.
In de chaos van gesneuvelde gebouwen en gebroken harten, lag zij omgeven door rood.

Op 18 september 1944 werd Eindhoven bevrijdt door Amerikanen en Britten en vierde zij feest. De dag erna verschenen Duitse bommenwerpers. Zij bombardeerden de stad, er vielen veel burgerslachtoffers. Totaal waren er 227 doden.

 

Westerstrand

Zodra mijn tenen laagwater raken
en ik wegzak in het zand,
slaat mijn hart een duizend keren.

De wind brandt een pad
van tranen in mijn wangen.
Ik zucht mee op zijn kracht.

Uitgestrekte kilometers
van verlaten horizon in mistig grijs,
ontnemen mij
beheersing.

En alles wat ik wens
is een meeuw te zijn,
vrij en gewichtloos,
scherend over zee en strand.

Dit gedicht schreef ik voor de Dichtwedstrijd De zee Schiermonnikoog.

Dynamiek

Ze rook naar rozen en oogde verwelkt,
haar haren dof, wild krullend om haar magere gezicht.
Het witte gelaat stak af
bij het ravenzwart van haar ogen,
waarin geen licht was.
De glans beschaduwd door donkerbruine wimpers.
Haar mond,
lippen vol en bijna natuurlijk rood,
omringd door tekentjes van haar verleden,
verslapten op geen enkele manier de aantrekkingskracht ze te kussen.

Hij zag ze dagelijks.
Verafschuwde ze dagelijks.
Aanbad ze dagelijks, op afstand.

De bloei was uit haar gestroomd.
Had een ziel met aangetast omhulsel achtergelaten.

Hij zag haar borsten
ondersteund door zijn handen,
in zijn dromen zouden ze zich gewillig aan hem overgeven.
Haar buik,
gevormd naar de golven van de zee waar hij zo van hield,
rimpelde onder zijn kus.

Van een afstand keek hij,
proefde hij,
fantaseerde hij met haar.

Zij zag hem.
Rimpelloos gaf hij blijk van waardering.
Dagelijks zag ze de jonge man,
de oude geest,
bloeien.

Hij stak haar met zijn doornen,
als zij hem streelde met haar blik.
Ze kuste zijn lippen en proefde,
zonder twijfel,
zijn verlangen naar haar en opende haar ogen om hem te zien,
op afstand.
Helblauwe ogen
droegen het licht van de maan,
de warmte van de zon.

Hij bloeide
en overbrugde hun afstand,
raakte haar
met het licht en deed haar schaduwen verdwijnen.
Tekentjes van het verleden
transformeerden.
En de lach om haar volle lippen
bereikte haar ravenzwarte ogen.
De glans terug in haar leven.

Nazomer fair op landgoed Stania State, Oentsjerk

Mijn moeder en ik gaan er wel gauw eens op uit. Vandaag zijn we naar een nazomer fair geweest; kraampjes met interieurspulletjes, kleding, lekker eten, muziek, workshops, vlees, bakker, poffertjes en zelfs een omheining met daarin schaapjes! We troffen het ontzettend met het weer en het was een mooie eerste ervaring.

Op de heenweg naar Oentsjerk

We hebben er geen gebruik van gemaakt, maar het parkeerweiland was een eindje lopen en er was daarom een paardentram ingezet.

Halverwege de ochtend kwamen we langs een kraam met allemaal zoenen (vroeger: negerzoenen). Ze had wel 23 verschillende smaken! We proefden Ferrero Rocher. Mmmmm …

Toen ik dacht dat we alles hadden gehad, bleken we over dit bruggetje op nog een veld te komen! Rondom het landgoed was allemaal bos. We hebben er niet doorheen gelopen, maar de omgeving waar de fair was had dezelfde sfeer.

Een man en vrouw waren in hun verrijdbare oven broden aan het bakken. Het was heel leuk om dit te zien.

Rond middaguur waren wij uitgekeken en hebben in de auto een broodje gegeten. Daarna reden we naar Heerenveen, nog even sneupen. Het was er pokkedruk want er bleek Turfstekersmarkt te zijn. Dubbelfun!