Zeventien

Het is mijn verjaardag; niemand gaat mij ooit nog vergeten. Klasgenoten schreeuwen, docenten smeken. Ze rennen langs mij en ik maai ze neer.

Zelfs mijn broer Kenny zegt niets, doet niets om mij tegen te houden. Ik hoor zijn woorden steeds weer, zoals ik die iedere dag de afgelopen jaren heb gehoord, ik voel zijn klappen, als fantoomkneuzingen op mijn huid. Hij zit naast zijn beste vriend op de grond, besmeurd met zijn bloed.

Ik loop naar hem toe, wacht tot hij mij aankijkt en hoop dat hij dit moment nog vaak zal herbeleven. Ik schiet.

Advertenties

5 gedachten over “Zeventien”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s