Strijd

In de verte is het licht
Bleekjes, onbereikbaar
Elke stap brengt me dichterbij
Maar uitputting is nabij
En ik struikel meer dan eens

Na een nieuwe val lig ik op aarde
Dat nat is van mijn tranen
Duisternis sluipt op mij af
Niet voor het eerst likt het aan mijn tenen
Maar zoals altijd houd ik mijn blik op het licht
En help mijzelf aan mijn muur overeind

Als ik niet meer kan lopen
Beweeg ik voorwaarts op handen en knieën
De duistere tentakels zuigen zich vast aan mijn bovenbenen
Mijn heupen
Grijpen hoger en kronkelen om mijn borst
Ik graaf met mijn vingers in de aarde
Trek mijzelf voort naar het feller wordende licht

Het is warm
Uitnodigend
Maar verdwijnt sluipenderwijs in de schaduwen
Van mijn periferie
Met mijn laatste beetje kracht
Zet ik me schrap
En schuif als een rups naar voren

Op de vingertoppen van mijn uitgestrekte hand
Voel ik zonnestralen
Maar duisternis overvalt me

De onverwachts krachtige hand
Die om mijn pols sluit
Doet mijn ogen opnieuw openen

Advertenties

3 gedachten over “Strijd”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s