Hittegolf

“Goedenmiddag, Wellness en Beauty de Woudfennen, u spreekt met Greta. Wat kan ik voor u doen?”

“Hallo Greta, met Stefanie. Ik vroeg mij af welke massages jullie aanbieden deze week, kunt u mij inlichten?”

“Natuurlijk mevrouw! Onze professionele masseurs geven kruidenstempelmassage, klassieke ontspanningsmassage, Hot Stone massage, American Impact- voetreflex- en zwangerschapsmassage. Wilt u aanvullende informatie over een specifieke soort?”

“Eeh … hm … is er ook een mogelijkheid dat ik een ijsblokjesmassage krijg?”

“Een … wat?”

“Nou ja, tsjonge … het is zo heet!”

Advertenties

Hallo trouwe volgers

Drie maanden en één week zijn voorbij en sinds donderdagmiddag ben ik weer thuis van de kliniek.

Ik wil alle lezers, likers, reageerders en deelnemers van de schrijfuitdagingen bedanken voor het blijven volgen van mijn website, ook al was er zeer weinig interactie. Ik vond dit erg bijzonder.

Doordat ik zo lang terug zou moeten om op alles te reageren, heb ik besloten dit niet te doen. Dit kost mij teveel energie. Wel ga ik alle verhalen nog op de juiste pagina van de schrijfuitdaging linken. Daarna ga ik een poosje ‘met vakantie’ om het zo maar te noemen.

Mijn website zal tijdelijk geen nieuwe content krijgen en ook de schrijfuitdaging stopt. Ik moet even tot mijzelf komen. Bepalen wat ik met de website wil, wachten tot het weer gaat kriebelen en ik zin krijg om er stukjes op te zetten.

Ook wil ik zelf weer ‘zin’ krijgen in het lezen van blogs van anderen. Het blijft toch een beetje ‘geven en nemen’ in deze wereld en ik wil mijzelf weer enthousiast maken om stukjes van anderen te lezen.

Ik wens jullie in eerste instantie allemaal een prachtige zomer toe, en hopelijk tot ziens!

Liefs Stefanie

Berlijn, april 1945

’s Nachts stampten ze door de straten. Wij haastten ons naar de kelder die van binnen op slot kon. Als we bovenkwamen was het eten weg, het water op. Ook meubels verdwenen. Vati’s schouders hingen dan, maar hij kwam altijd weer rechtop te staan en haalde overdag nieuwe voorraden.

Op een dag verschenen de Roden ’s middags. Mutti kon nog net kleine Nellie en mij verstoppen. Even later begon het gillen, de grommende geluiden. Die dag bleef het eten en water onaangetast. Vati kwam thuis met voorraad, maar zijn schouders zakten. Ze kwamen nooit weer recht.

#16 Schrijfuitdaging

Als je het leuk vindt om te schrijven met een thema, ben je hier aan het goede adres! Iedere twee weken op zaterdagochtend komt een nieuwe uitdaging online. Lees goed, want het kan zijn dat de spelregels bij iedere uitdaging anders zijn!


Mensen zijn gewend om de dingen om hen heen in eerste instantie te categoriseren. Dit gaat gepaard met vooroordelen (en die zijn absoluut niet altijd negatief!). Mensen doen dit om hun wereld overzichtelijk te houden. Je leert mensen inschatten, weet wat je kunt verwachten, moet je vluchten of vechten? Het helpt om een bepaalde rust in het hoofd te creëren; niets mis mee dus! (Wikipedia)

Het kan er echter ook voor zorgen dat we minder out of the box denken. En dat als iemand dit wel doet, is of gedraagt, wij dat gek vinden of diegene buitensluiten bijvoorbeeld.

Het leek mij leuk om dit out-of-the-box-denken ook toe te passen op een verhaal (of gedicht). Als ik zeg, De prins op het witte paard, heeft iedereen daar (denk ik) wel een idee bij. Nu zeg ik, De prins en het witte paard; en in mijn hoofd kan het ineens alle kanten uit gaan.

Schrijf een verhaal of gedicht van maximaal 500 woorden met de titel De prins en het witte paard en denk bij het schrijven OUT OF THE BOX!

Schrijf je tekst en publiceer het op je pagina. Deel de link in reacties onder dit bericht. Ik voeg de link, met naam van jouw pagina, toe aan dit bericht.

De volgende uitdaging verschijnt op 11 mei 2019.

Schrijvers:

Zombie

Als een lijk lig ik stinkend in bed. Ik moet douchen en eten, mijn leven in eigen handen nemen. Het voelt alsof ik met iedere gedachte die mij aan moet sporen op te staan, alleen maar dieper wegzink in het matras.

Ik ben niet moe, ik ben lusteloos. Ik wil niets. En ik wil alles. Mijn hart verlangt, maar niets lijkt het te vullen en alles voelt zo hopeloos.

Dus blijf ik liggen. Slaap ik. Lees ik. En ruik ik mijzelf. Totdat ik de schijn moet ophouden. Opstaan en douchen zijn niet langer een keuze.

Bergen en dalen

Schaaps’ kont stuitert op het zadel terug en haar fiets rammelt vervaarlijk. Kwaad kijkt ze over haar schouder naar de drempel die hoger was dan hij op het eerste gezicht leek. ‘Rot ding!’

Een paar minuten later stapt ze van haar fiets en loopt naar de rand van het bos. Geen zuchtje wind ritselt de bladeren. Geen das danst onder de struiken.

Ze stapt tussen de bomen. Na een uur wandelen stuit ze op een boom dwars over haar pad. De stam is minstens één meter hoog en één meter breed. Linksom of rechtsom, eindeloos meet de boom. ‘Dan maar eroverheen,’ mompelt Schaap.

Bij de korte, maar zware klim schaaft ze haar knieën open aan de ruwe bast. Maar eenmaal bovenop, voelt ze zich de koning te rijk. You can do it! Ze buigt haar knieën en springt. Met een plofje komt Schaap aan de andere kant terecht.

Ze loopt verder. Na een paar stappen laat ze het dikst beboste gebied achter zich, maar merkt dat elke stap moeilijker gaat. Ze kijkt naar haar knieën en hoewel de schaafplekjes wat zeuren, echt pijn doen ze ook niet. Schaap trekt haar schouders op, recht haar rug en loopt door.

Het lopen wordt steeds zwaarder en na nog een paar honderd meter kijkt ze met gefronst voorhoofd achterom. En dan glimlacht ze. De boomstam ligt ver achter haar, maar ook een eind naar beneden. Zonder dat ze het door heeft gehad, beklimt Schaap een heuvel!  

Na een tijdje gutst het zweet onder haar wollige vacht vandaan. Ze hijgt en hoest en proest. ‘Had ik maar water meegenomen!’ roept ze wanhopig. Als in een fata morgana doemt er een kabbelend riviertje op. Een tel later en Schaap is kopje onder. Met een gelukzalige glimlach dobbert ze vervolgens op haar rug wat rond op het water. Soms stuurt ze links, soms wat rechts.

Een poosje later sleept ze zich met grote tegenzin aan de andere kant uit de rivier. Schaap’s wollen pruik hangt zwaar over haar ogen. Bij elke stap transformeert het zand onder haar hoeven in modder, waarvan zij zich al slurpend losmaakt om de volgende stap te zetten. Het duurt uren voordat Schaap weer goed in haar vacht zit en de stapjes wat gemakkelijker gaan.

En dan opeens staat ze oog in oog met een duister woud. Ze kan niet verder dan de eerste bomen zien. Boven het woud vliegen kraaien schel krassend rondjes. Schaap stapt dichterbij en voelt hoe de wind aan haar vacht trekt, haar achteruit duwt. Haar benen trillen, maar ze haalt diep adem en stapt het woud binnen.

Om haar heen is het pikkedonker. De wind en kraaien maken het moeilijk iets te horen. Ze voelt hoe takken, struiken en steentjes op haar pad proberen haar van haar koers te brengen, maar koppig worstelt Schaap zich door het duister.

Als lichten in een discotheek piepen zonnestralen door het dichte bladerdek en verwarmen haar gezicht. De energie stroomt door haar lijf en Schaap loopt sneller, springt over rotsen, schiet langs een boomstam, duikt over struiken.

Dan wurmt ze zich los uit de klauwen van de laatste wanhopige takjes en komt strijdlustig tot stilstand. Ze staat op de top van de berg. Rug recht. Vuisten gebald. Kin omhoog. Blik gefocust. Kom maar op! Ze maakt een rondje om haar as, en nog één om het te geloven en dan denkt ze, Er ligt een wereld voor mij open.

Geïnspireerd door het boek ‘Sometimes’ van Edith Stultiens

#15 Schrijfuitdaging

Als je het leuk vindt om te schrijven met een thema, ben je hier aan het goede adres! Iedere twee weken op zaterdagochtend komt een nieuwe uitdaging online. Lees goed, want het kan zijn dat de spelregels bij iedere uitdaging anders zijn!


Iedereen die leeft, leest – al is dat misschien pas vanaf een bepaalde leeftijd. Ook analfabeten lezen: ze interpreteren afbeeldingen (denk aan verkeer) of non-verbale communicatie. Ook mensen die niet houden van een boek lezen, lezen: ondertiteling bij een film of serie, Facebook, reclame naast de weg, een belangrijke brief, de (digitale) krant!

Het lezen van boeken kent ook weer veel verschillen: fictie, autobiografisch, informatief, non-fictie, studieboeken.

Ik lees graag voor mijn plezier-rust-ontspanning, en meestal is dat fictie. Bij een goed boek kan ik helemaal meegezogen worden in het verhaal. Ik lach hardop, laat een traan, ben boos op de tegenspeler. Soms ‘word’ ik zelfs de hoofdpersoon; en het is soms wel lekker om even in die andere wereld te ontsnappen. Even geen zorgen om je eigen leven.

Schrijf een FICTIEF VERHAAL van maximaal 1500 woorden met jezelf als hoofdpersoon.

Spelregels:

  • JIJ bent de hoofdpersoon
  • Het verhaal is fictief
  • maximaal 1500 woorden
  • Bijpersonen mogen zowel bestaand als verzonnen
  • De wereld mag bestaand dan wel verzonnen
  • De tijd waarin het zich afspeelt (verleden-heden-toekomst/minuten-uren-dagen-weken-maanden-jaren) mag bestaand dan wel verzonnen

Schrijf je tekst en publiceer het op je pagina. Deel de link in reacties onder dit bericht. Ik voeg de link, met naam van jouw pagina, toe aan dit bericht.

De volgende uitdaging verschijnt op 27 april 2019.

Schrijvers: